13 Tzameti
Uzun süredir devam eden blog suskunluğumu bir ‘kara film’i tanıtarak bitirmek istiyorum. Kara film (film noir) insanlığın çürümüşlüğünü gözler önüne seren ve genelde aşırı iç karartıcı senaryolardan oluşan filmlere verilen terimsel isimmiş. Bunca zamandır bu tür filmleri izliyordum ama bu şekilde bir isimlendirme kullanıldığını bilmiyordum. Sanırım “Bin Dokuz Yüz Seksen Dört”de bu türe giren filmlerden biri. Bu yazıda anlatacağım filmde 1984′de beni çok etkileyen filmler arasında yer alıyor. Neyse konumuza yani “13 Tzameti“ye dönelim.
Tzameti Gürcüce 13 anlamına geliyor ve senarist tarafından (aynı zamanda yönetmen) filmin başından sonuna kadar resmen gözümüze sokuluyor. Film siyah beyaz 16mm’ye çekilmiş ve tam olarak kara film türüne uyan bir eser. Müziklerinden tut diyaloglara kadar içinize resmen kapkara bir taş koyuyor. Filmin son sahnelerine gelmeden önce yüz üzerinden 88 falan veririm diye düşünüyordum ancak son sahne filmin başından beri devam eden senaryo adımlarına pek uymadığı için 79 verdim. Bu yüz üzerinden puan verme olayı nereden çıktı demeyin hemen şu linki tıklayın (criticker.com).
Senaryodan çok fazla bahsetmek istemiyorum, kısaca söz etmem gerekirse, Fransada yaşayan göçmen bir ailenin inşaat işlerinde çalışan genç oğlu para kazanma amacıyla gözünü karartıp sonunu bilmediği bir yola giriyor. Filmde pek iç açıcı olmayan bir şekilde İstanbul’dan da bahsediliyor.
Film tanınmayan oyunculardan oluşan kadrosuyla ve düşük bütçesiyle piyasada çok büyük bir etki bırakamadı ancak Brad Pitt’in sahip olduğu yapım firması filmin dağıtım haklarını satın almış durumda. Yakın zamanda, konu kıtlığı çeken, Hollywood sinemaları arasında görürsek hiç şaşırmayın. Şuan ki haliyle katıldığı bütün festivallerde ödülle dönen film Hollywood desteğiyle tekrardan çekilip senaryosunda ufak tefek düzeltmeler yapılırsa Oscar’a bile aday olabilir. Benden söylemesi.