Evet şuan itibarıyla Yerleştirme sonuçları açıklandı ve kimin hangi üniversitede eğitim göreceği belirlendi. Bursa - Uludağ Üniversitesi / Fizik bölümü artık yeni okulum. Bakalım daha önce hiç gitmediğim bir memlekette ne yapacağım, nerede kalacağım, nasıl iş bulacağım. Yurt başvurusu yapmayı düşünüyorum ancak eğer birkaç kişi bulursam ev tutmayı düşünüyorum. Ama tanımadığım bir şehirde nereden ev arkadaşı bulacağım bilmiyorum. Başvurular nasıl yapılacak, neler gerekli, ne zaman son bunlarıda bilmiyorum. Daha doğrusu şimdilik hiçbirşey bilmiyorum:)

Bilginiz olsun diye söylüyorum bu Blog’un yazarı bir Erkek’dir. Ama n’olursa olsun Allah herkeze böyle Ali versin. Ben bu Ali’yi yerim! Korkmayın gay falan değilim, sizde anlıyacaksınız. Bize gele gele kıllı tüyle öküz gibi göbekli Aliler denk geliyor, şöyle bir Ali denk gelmedi Allah kahretsin:)

Alın size gerçek bir Ali — Ali Larter

Bu Ali’yi Final Destination serisinden hatırlayabilirsiniz!

Aslında izlediğim çoğu film yada diziden etkilenirim ama şimdiye kadar hayatıma bu kadar işleyen bir senaryo olmamıştı. Lostun koyu fanatikleri bilirler, bölümleri tekrar tekrar izleyip teoriler oluşturma çabasının nasıl bir şey olduğunu. Yok şu rakam şurda da vardı, yok bu adamı gözüm ısırıyor falan.

Lost’un günlük hayatımdaki etkilerinden birkaç tane örnek vermem gerekirse;

> Anne: Oğlum yeter artık bu saatte dışarı çıkıp durma.
> Ben: Don’t tell me what i can’t do.

> Çilli arkadaş: Bugün nereye gidelim Efe?
> Ben: Sence nereye freckles.

> Aile: Öss nasıldı, bir yerlere girebiliyor musun?
> I don’t know, island knows, Jacob knows. If it’s my destiny

Konuşma mevzularını geçip hayata geçirdiğim lost ekşınlarından bahsetme zamanı geldi=) Örneğin doğum günümde malum numaralarla tek kolon sayısal loto oynadım. Belki benimde adaya gidip gerçek kişiliğimi görme zamanım gelmiştir.

İlk sürümümün yayınlanması üzerinden tam 18 yıl geçmiş. Vay bee. Aslında yaşlıların dediği gerçekten doğruymuş ‘Göz açıp kapayıncaya kadar geçti’ koskoca 18 yıl, benim hatırladığım 13 sene olmasına rağmen. Artık 18 yaşına gelmenin yükünü hissetmeye başladım omuzlarımda, bakalım bundan sonrası nasıl olacak.

Doğum gününün kutlanması insanı gerçekten sevindiriyor. 18 Temmuz’un ilk saniyelerinde başladı tebrik smsleri, epostaları. Hatırlanmak gerçekten güzel. Allah hiç kimseyi yanlızlıkla sınamasın.

Daha ilkokul 1′e başladığım günü hatırlıyorum, şimdide üniversite tercih zamanındayım, arada koskoca bir eğitim hayatı var. Neyse bu kadarlık yeter; yukarıda eklediğim resmide bi tıklayıverin, öylesine işte =)

Bugün 3-4 günlük bir tatil için didem’e arkadaşın yazlığına geldik. Çok sıcak olmasına rağmen çok güzel denizi var ama çok tuzlu. Neyse kısa bir yazı olsun bu seferlik:)

Moral falan kalmadı hiç nedeni malum öss. Benim için hiç iyi geçmedi 2008 öss. Kolaydı bunu söyleyebilirim ama olmadı işte yapamadım. Neyse bakalım birşeyleri tutturabilecek miyim? Zaten puan olarak o kadar abartılacak bir bölüm olmayan astronomi ve uzay bilimlerini istiyorum. İnşallah kıl payı kaçırmam çünkü gelecek sene yine girsem yine astronomi için girerim:)

Şuan varsayılan wordpress teması var bana çok güzel görünüyor. Gerçekten sade şeyleri çok seviyorum. Temayı değiştirmeyide düşünmüyorum sadece birkaç değişiklik gerekiyor o kadar. Hem temanın düzenli olmasıda kullanıcı için kolaylık sağlıyor.

Sevgili günlük senden biraz ayrı kalacağım merak etme yani haber vermeye geldim. Domain sorunları falan oldu sakın seni unuttum sanma malum zorlu yarış için son aylar biraz dişimizi sıkmamız gerek. Hadi 15 Haziran saat 14:23′te görüşmek üzere:)

Yeni koleksiyon alışkanlığımdan bahsetmek istiyorum biraz. Facebook’u duymayan yoktur herhalde hatta girmeyen azdır belki de. Neyse işte; sürekli gönderilen yok o request yok bu poke yok şu application derken baktımda resmen facebook request koleksiyonum olmuş. Bende hiçbirini kabul etmeyerek biriktirme kararı aldım, bu çok önemli bir karar An itibariyle 28 tane var.

Aslında facebook’a kızmak istemiyorum, sayesinde senelerdir görmediğim arkadaşlarımı buldum ama harbi amele kaynıyor!:D (more…)

Neredeyse 2 aydır blog’a yazı yazmıyorum nedeni malum anasayfadaki şey*. Neyse sıkıcı konuşmaları bırakalımda azcık adrenalin anlarınadn bahsedelim. Haftalardır paintball oynamak için 10-15 kişi plan yapıyorduk ve en sonunda geçen cuma randevuyu aldık ve yola çıktık. Sabah hava biraz nemliydi ama tam oyun havasıydı. Yola bi çıktık yağmur, fırtına falan etraf mahşer-i cümbüş neyse gittik bi yere kadar otobüsle ikinci otobüsü bekliyorduk ki adamlar arayıp hava koşulları nedeniyle paintball maçları ertelendi dedi. Tabi biz yıkıldık, heyecan falan hiç oldu İş o maçı perşembe gününe aldırdık ve sonunda dün gittik.

Bayağı heyecanlı bir şekilde gittik. Yetkililer bizi hazırlanma yerine götürdüler ve ilk olarak kıyafetleri verdiler. Biz resimde gördüğünüz benzer birşey bekliyorduk ama adamlar resmen tulum verdiler:) Neyse biz silahları, kaskları ve eldivenleri görünce havaya girdik:) Başladık oynamaya ama kasklarda ve silahlarda da sorun çıktı. Kasklar göstermemeye silahlar atmamaya başladı ama sadece 2 kişinin silahı atmıyordu biride bendim. 10 dk farkında olmadan hava atarak oynamışım:)

Oyun bittin yorgunluk, dağılmışlık falan neyse ama tüm aksiliklere rağmen tadı damağımda kaldı. Fiyat olarak öğrenciye biraz çokta olsa para biriktirip tekrar gitmeyi düşünüyoruz.